صحن انقلاب...همان جای همیشگی....
گنبد طلایی ات..
ارامش حرمت....
اینجا همان جایی هست....که ادم به خودش می گوید....هیچ چیزی در این دنیا ارزش ندارد....
همه مال و جان ها به فدای شما
و این که چه قدر دیر شد....
کاش زودتر امده بودم. آقا جان چه خوب است...در کنار شما
+ نوشته شده در پنجشنبه ۵ مهر ۱۴۰۳ ساعت توسط حمیده
|